Menü

BMW, On Yıllar Önce Gizlice Ürettiği M7 Prototipini İlk Kez Gün Işığına Çıkardı

BMW, On Yıllar Önce Gizlice Ürettiği M7 Prototipini İlk Kez Gün Işığına Çıkardı

BMW, yıllardır performans odaklı ancak tam anlamıyla bir M rozeti taşımayan 7 Serisi versiyonları satışa sunuyor. Peki, gerçekten tam teşekküllü bir M7 hiç üretilmedi mi? Seri üretim aşamasına geçmese de E38 kasa kodlu bu lüks sedan, şirket içinde M7 olarak adlandırıldı ve yaklaşık otuz yıl boyunca sıkı bir şekilde korunan bir sır olarak kaldı. BMW Classic, markanın amiral gemisi sedan modelinin geçmişte nasıl bir performans versiyonuna sahip olabileceğini nihayet gözler önüne seriyor.

Sosyal medyada paylaşılan bir video, otomobil meraklılarının yıllardır merak ettiği bu olağandışı 7 Serisi'ni merkeze alıyor ve iddiaları doğruluyor. Hayatına bir 740i olarak başlayan otomobil, E39 M5 modelinden alınan atmosferik V8 motor ve altı ileri manuel şanzımanla kapsamlı bir mekanik dönüşümden geçirildi.

Kaputun altında, 6.600 devir/dakikada 394 beygir güç üreten 4.9 litrelik atmosferik S62 V8 motor yer alıyor. Güç, altı ileri manuel şanzıman aracılığıyla arka tekerleklere aktarılıyor. BMW'nin bu gizli M7 prototipi, günümüzün amiral gemisi modellerinde hayal dahi edilemeyecek şekilde üç pedallı bir yapıya sahip.

BMW, E39 M5 ile benzer şekilde elektronik olarak sınırlandırılmış 250 km/s (155 mph) son hız verisine işaret ediyor. Prototip, 1.875 kilogram (4.134 libre) ağırlığıyla hafif sayılamayacak bir lüks sedan konumunda. Bununla birlikte, M5'in V8 motorunun ve manuel şanzımanının çok daha büyük bir sedanda yer alması, sürüş deneyimi açısından dikkat çekici bir kombinasyon sunuyor.

Dış tasarım, modifikasyonların aşırıya kaçırılmamış olması nedeniyle projenin en ilgi çekici yönlerinden birini oluşturuyor. İlk bakışta bu otomobil, sıradan bir E38 7 Serisi gibi görünüyor. Kaputta veya tamponlarda agresif hatlara sahip hava girişleri ya da altında yatan gücü belli eden büyük M rozetleri bulunmuyor.

Yine de daha yakından incelendiğinde bazı ipuçları dikkat çekiyor. Prototip, koyu renkli BBS çapraz kollu jantlar üzerinde hareket ediyor ve arka tamponun her iki yanında ikişer adet olmak üzere dörtlü egzoz çıkışı barındırıyor. Bunun dışında araç, E38'i tüm zamanların en zarif sedanlarından biri yapan sade tasarım çizgisini koruyor.

İç mekan da benzer bir felsefeyi takip ediyor. Siyah ve bej renkli deri kombinasyonu kabine çift tonlu bir görünüm kazandırırken, M direksiyon simidi bunun standart bir 7 Serisi olmadığını ele veren detaylar arasında yer alıyor. İç mekana adım atıldığında görülen altı ileri manuel vites kolu da bir diğer önemli ipucu. Ayrıca arka orta konsola monte edilmiş telefon ahizesi gibi 1990'ların sonuna ait nostaljik bir detay da arka bölümde yer alıyor.

BMW, E38 M7 prototipinin neden tek seferlik bir çalışma olarak kaldığına dair resmi bir açıklama yapmadı; bu nedenle durum yalnızca tahminlerle sınırlı kalıyor. Olası nedenlerden biri, dönemin ticari şartlarının bu model için yeterince cazip bulunmamış olmasıydı. 750i, güçlü V12 motoruyla zaten düzenli 7 Serisi serisinin zirvesinde yer alıyordu. Aynı dönemde E39 M5 ise daha küçük, hafif ve muhtemelen daha uygun maliyetli bir pakette benzer V8 performansını sunuyordu.

Yine de BMW'nin bir prototip üretecek kadar ileri gitmesi ve araca şirket içinde M7 adını vermesi dikkat çekici bir detay olarak öne çıkıyor. Sonraki süreçte bazı bağımsız meraklılar E38'lerine E39 M5 motoru ve manuel şanzıman entegre etse de, fabrika çıkışlı bu örnek bu fikre farklı bir resmiyet kazandırıyor.

Bilinen BMW projeleri arasında bu tek seferlik E38 M7, markanın en sıra dışı 7 Serisi deneyi değildi. Bu unvan, 1980'lerin sonlarında amiral gemisi fikrini bambaşka bir boyuta taşıyan V16 motorlu Goldfish projesine ait. 1988 yılında mühendisler, E32 7 Serisi'nin kaputunun altına 402 beygir güç üreten devasa 6.7 litrelik bir V16 motor yerleştirmişti.

M70 V12 motorundan türetilen bu ünitenin dörtten fazla silindir eklenmesiyle birlikte ciddi bir alan problemi ortaya çıkmıştı. Kaputun altında soğutma sistemi için yeterli yer kalmadığından mühendisler radyatörleri arkaya taşıdı ve arka kapıların arkasında yer alan o belirgin hava kanallarını oluşturdu.

BMW denemelerine bununla sınırlı kalmadı. 1990 yılında bu kez 348 beygir güç üreten 6.7 litrelik motoru beş ileri otomatik şanzımanla eşleştiren ikinci bir V16 prototipi geliştirildi. Şirket içinde 750iL V16 Goldfish olarak bilinen bu sonraki prototip, arkadaki devasa soğutma kanalları bulunmayan daha geleneksel görünümlü bir gövdeye sahipti. 5.448 milimetre (214.5 inç) uzunluğundaki bu araç, günümüzdeki 7 Serisi'nden bile daha büyüktü.

Ne yazık ki projelerin hiçbiri seri üretime geçmedi. BMW, 7 Serisi'nin üzerinde konumlanacak bir amiral gemisi üretme fikrinden zamanla vazgeçti. Yine de gizli E38 M7 ile bu on altı silindirli prototipler arasında, markanın mühendislerinin geçmişte sergilediği vizyoner çalışmalar otomotiv tarihinin önemli kesitleri arasında yer alıyor.