Dünyanın en büyük ikinci petrol şirketi olan Sinopec, yayınladığı değerlendirmede hidrojen yakıtlı ağır vasıtaların, batarya teknolojilerindeki ilerlemeler ve şarj altyapısının yaygınlaşması nedeniyle elektrikli kamyonlar karşısında rekabet avantajını kaybettiğini belirtti.
Uzun yıllardır hidrojen yakıt hücreli araçlar, yüksek enerji yoğunlukları sayesinde özellikle ağır yük taşımacılığı gibi enerji yoğun sektörler için temiz bir alternatif olarak görülüyordu. Ancak bu teknoloji, uygulamada bazı temel zorluklarla karşılaşıyor.
Hidrojen, yüksek enerji yoğunluğuna sahip olsa da düşük moleküler yapısı nedeniyle depolanması oldukça zor bir gazdır. Güvenli saklama için gereken ağır ve dayanıklı tanklar, aracın toplam ağırlığını önemli ölçüde artırarak lojistik verimliliğini düşürüyor. Ayrıca, hidrojenin üretimi, dağıtımı ve kullanımı aşamalarındaki enerji kayıpları, bataryalı elektrikli araçlara kıyasla çevresel ayak izini daha yüksek kılıyor. Mevcut hidrojen arzının büyük bir kısmının ise fosil yakıtlardan (özellikle metandan) elde ediliyor olması, teknolojinin "yeşil" kimliği üzerine soru işaretleri oluşturuyor.
Sinopec'in kendi yayın organında paylaştığı veriler, hidrojen teknolojisinin maliyetlerinin düşmesine ve yakıt hücresi verimliliğinin artmasına rağmen, elektrikli araç teknolojisindeki hızlı ilerlemenin bu tabloyu değiştirdiğini gösteriyor. Özellikle Çin'de bataryalı elektrikli kamyonların pazarda hızla güç kazanması, hidrojenli araçları geri plana itiyor.
Çin hükümetinin güncel beş yıllık kalkınma planında bataryalı elektrikli kamyonlar artık mevcut ve uygulanabilir bir teknoloji olarak kabul edilirken, hidrojenli araçlar halen geliştirilme aşamasında olan uzun vadeli bir seçenek olarak sınıflandırılıyor. Batarya üretimi, ultra hızlı şarj istasyonları ve batarya değişim sistemleri gibi altyapıların tüketicilere yönelik elektrikli araçlarla ortaklaşa kullanılabiliyor olması, elektrikli kamyonların ölçeklenebilirliğini hidrojenli araçlara göre daha avantajlı kılıyor.
Sinopec, hidrojenin gelecekte sadece çok uzun mesafeli taşımacılık gibi oldukça kısıtlı ve spesifik alanlarda bir niş pazar bulabileceğini, ancak elektrikli araçların domine ettiği bir pazarda geniş ölçekli kullanımın zor göründüğünü vurguluyor.